<<< Orri Nagusira

       

puntubi.com

Sorgina eta haurra 

Ibilaldi asko egiten zituen mandazain bat ostatu batean geratu zen behin. Berak ez zekien baina ostatuko etxekoandrea sorgina zen eta mandazainak semea zuela jakin zuenean, hau galdetu zion:

-Zer moduz semea?

Mandazaina harro zegoen semeaz eta honela erantzun zion:

-A! sanoa eta oso ederra, bere aita bezalakoxea!

Gau hartan bertan, sorgina mandazainaren etxera joan zen eta, haurra sehaskatik aterata, gogor jo zuen, oso gaixo eta itxura txarrean utzi arte.

Etxera itzuli zenean, mandazainak zeharo atsekabetua aurkitu zuen emaztea. Haurra sendatu zen baina aitak ez zuen pentsatu ostalariak zerikusirik izan zezakeenik.

Behin eta berriro mandazaina ostatu hartara joaten zen eta ostalari sorginak galdera bera egiten zion beti:

-Zer moduz semea?

Baina etxera itzulitakoan, oso larri aurkitzen zuen beti semea. Guzti hartan sorginkeriaren bat zegoela pentsatu zuen eta, agian, ostatuko etxekoandreak zerikusirik izango zuelako susmoa hartu zuen. Horrela bada, gauza bere kabuz argitzea erabaki zuen.

Ostatu hartan geratu zen hurrengo aldian, oso nekatuta zegoela eta, sutondoan seko lo geratu balitz bezala egin zuen.

Gauerdia iritsi zenean, sorginak poto bat atera zuen ukendu magikoz betea eta gorputza igurtzi zuen hau esaten zuen bitartean:

-Sasi guztien gainetik, ordu erdi batean mandazainaren etxeraino.

Eta desagertu egin zen.

Mandazaina adi egon zen denbora guztian, eta poto hartako ukendua hartu zuen berehala, baina formula magikoa esaterakoan nahastu egin zen eta hau esan zuen:

-Sasi guztien artetik, ordu erdi batean nire etxeraino.

Harramazkez eta ubelduz josia iritsi zen etxera eta han aurkitu zuen ostalaria haurra jotzen; sutondoko burruntzia hartu eta kolpe batez eskuineko besoa moztu zion. Sorginak sekulako garrasia egin eta desagertu egin zen. Aitak haurra sehaskan utzi zuen eta ostatura itzuli zen. Emakumea baino lehen iritsi zen eta berriro ere sutondoan etzan zen denbora guztian lotan egondako itxura eginez.

Biharamun goizean, mandazaina ostalariarengana joan zen agurtzera eta ohean aurkitu zuen, oso gaizki zegoen, eskuineko besoa falta zitzaion. Jakina, sorginak ez zuen haurra inoiz gehiago jo eta mandazaina ere geroztik ez zen ostatu hartan geratu.