<<< Orri Nagusira

       

puntubi.com

Gizona eta sugea

Behin batean, Arabako Apellaniz aldean, artzain koskor bat ahuntz talde bat zaintzen ari zen. Egun batean, deshidratazioz hiltzear zegoen suge txiki bat topatu zuen. Pena handia eman zion eta narrastia eskuetan hartuz, ahuntz baten titian jarri zuen esnea edan ziezaion.

Eguna joan eta eguna etorri, artzaintxoa han joaten zen bere ahuntzekin eta sugea zain edukitzen zuen ahuntz-esnea edateko.

Hazi zenean, ahuntzari min emango zion beldurrez, artzainak berak jaisten zuen ahuntza eta esne epela ontzi batean jartzen zion sugeari.

Artzaina lehenagotik joan edota sugea agertzen ez zenean, mutilak txistu jakin batez deitzen zion eta sugea han etortzen zen nagusiarengana txakur batek egingo lukeen eran.

Horrela joan ziren urteak eta mutila gizon egin zen. Artzaintza utzi eta ezkondu egin zen. Egun batean, gaztetan ahuntzak zaintzen zituen leku haietan paseoan zebilela, sugearekin bizi izandako abentura kontatu zion bere emazteari.

-Begira! -esan zion- hor, zuhaitz horren inguruan, suge bat hiltzeko zorian aurkitu nuen eta ahuntz-esnea emanez salbatu nion bizia...

-Nola daiteke hori? -galdetu zion emazteak.

-Halaxe da ba, eta ez hori bakarrik! Deitzen nion bakoitzean niregana etortzen zen eta ordu asko ematen genituen elkarrekin. Txistu eginez deitzen nion... ea gogoratzen dudan...

Gizonak txistu egin zuen eta, bat-batean, suge izugarri bat agertu zen, bere bizitzan ez zuen neurri hartakorik ikusi. Sugea arin labaintzen zen zuhaixken artean eta beraiengana zetorren zuzen zuzenean. Artzain izandakoa berehala etorri zen bere senera eta honela esan zion emazteari:

-Gureak egin du! Ez dut janaririk horri emateko..., hil egingo gaitu! Goazen! 

Bikotea mendi-hegian behera abiatu zen lasterka eta baita sugea ondotik, ia beraiek bezalako abiaduran.

-Bizkor! -oihukatzen zion senarrak emazteari.

Mendi-hegiaren oinera iritsi zirenean, baseliza bat ikusi zuten eta harantz jo zuten ahal bezain azkar, atzera begiratu ere egin gabe, sugearen ziztua entzutea nahikoa baitzuten bertan zutela jakiteko.

Eliz hartara iritsitakoan barrura sartu eta atea kolpe batez itxi zuten. Sugeak zekarren abiaduraz ez zuen gelditzerik izan eta burua atearen kontra lehertu zuen.